Klein purperuiltje

Herkenning

Kenmerken vlinder

Voorvleugellengte: 7-8 mm. Deze kleine spinneruil kan gemakkelijk worden aangezien voor een microvlinder. De voorvleugel heeft een geelachtig witte grondkleur met in het midden een opvallende bruin met witte dwarslijn, die de vleugel min of meer in tweeën deelt. De buitenste dwarslijn heeft de vorm van een vraagteken. De vleugelpunt en de zone aan de binnenzijde van de dwarslijn in het midden van de voorvleugel zijn vaak bruinachtig gekleurd.

Gelijkende soorten vlinder

Het bleek purperuiltje (E. ostrina) is groter en heeft vaak een paarsachtige tekening; bovendien ontbreekt de opvallende dwarslijn in het midden van de voorvleugel. De moeras-micro-uil (Hypenodes humidalis) is bruiner en heeft diagonale dwarslijnen.

Verspreiding

Zeldzaamheid

Zeer zeldzaam. Van deze trekvlinder zijn slechts recente waarnemingen bekend uit Zeeland (2009), Rockanje (2015 en 2017), Zwolle en Katwijk (2017), Ameland (2019) en veel in 2025 vooral verspreid over Zuid-Nederland.

België

Zeer zeldzaam. Slechts één recente waarneming (Dilbeek, 2006). Vroeger ook bekend uit Namen. De soort is als trekvlinder geclasssicifeerd en daarmee niet opgenomen op de Rode Lijst van Vlaanderen (Veraghtert et al 2023).

Mondiaal

Van de Canarische eilanden via Noord-Afrika (zuidelijk tot de Sudan), Anatolië, de Kaukasus tot Afganistan, Noord-India en Centraal-Azië. De noordelijkste vindplaatsen liggen in Noord-Ierland, Nederland en de Oekraïne. In Midden-Europa nergens standvlinder. 'Alleen in Zuid-Europa autochtoon' (Heinicke & Naumann, 1980 - 1982). Noordelijk van de Zuid-Alpen alleen als trekker/zwerver.