Bosgrasuil

Herkenning

Kenmerken vlinder

Voorvleugellengte: 14-17 mm. De licht strokleurige of oranjebruine voorvleugel van deze karakteristieke Apamea-soort is vrij breed en heeft een gebogen voorrand. In rusthouding valt vooral de zwartachtig bruine vlek in het wortelveld op, die bestaat uit een chocoladebruine vlek op het borststuk en een donkere vlek op het daaraan grenzende deel van de binnenrand van de beide voorvleugels. Opvallend is ook het donkerbruine veld tussen de ringvlek en de niervlek dat duidelijk afsteekt tegen de witgerande of zelfs voor een groot deel witachtige niervlek. De fijne zwarte centrale dwarslijnen zijn geschulpt. Langs de achterrand van de vleugel ligt een donkerbruine zone, met aan de vleugelpunt een lichter gekleurde vlek.Er is weinig variatie.

Gelijkende soorten vlinder

Te verwarren met de lichtbruine vorm van de populierenuil (Parastichtis suspecta); deze mist echter de donkere vlekken langs de binnenrand van de voorvleugel.

Verspreiding

Zeldzaamheid

Vrij algemeen. Komt verspreid over het land voor, vooral op de zandgronden in het binnenland en in de duinen. RL: kwetsbaar.

België

Vrij algemeen in de oostelijke helft van Vlaanderen, minder algemeen in het westen. In Wallonië vrij algemeen en wijdverbreid. De soort staat op de Rode Lijst van Vlaanderen als Momenteel niet in Gevaar (Veraghtert et al. 2023).

Mondiaal

Europa en Azië tot Japan. In Europa naar het noorden tot Noord-Engeland, Zuid-Noorwegen, Zuid-Zweden, Zuid-Finland en zuidelijk tot Noord-Spanje, Zuid-Italië, Zuid-Kroatië, Bulgarije, de Zwarte Zeekust van Oekraïne en de Kaukasus.