W-uil

Herkenning

Kenmerken vlinder

Voorvleugellengte: 16-20 mm. De voorvleugel is vrij breed en heeft een licht gebogen voorrand. De grondkleur is warm roodachtig bruin met een variabele hoeveelheid fijne lichtbruine en witachtige spikkels; sommige exemplaren zijn meer grijsachtig bruin. Net als bij een aantal andere Lacanobia-soorten bevindt zich in het wortelveld een lichte vlek; soms is het vrouwtje tamelijk donker en valt deze vlek minder goed op. In het middenveld is de binnenrand van de langgerekte tapvlek doorgaans zichtbaar als een vrij brede zwarte balk (soms een dunne lijn), die de binnenste en de buitenste dwarslijn met elkaar verbindt; de buitenrand van de tapvlek is vaak zichtbaar als een dunnere vertakking van deze zwarte balk.

Gelijkende soorten vlinder

De grauwe grasuil (Apamea remissa) heeft een minder helder afstekende lichte W in de golflijn en mist de lichte vlek in het wortelveld. Bij de geoogde w-uil (L. contigua) vormen een aantal witte en lichte vlekken op de gesloten voorvleugels samen een witachtige V. Zie ook de brede-w-uil (L. w-latinum), de variabele w-uil (L. suasa) en de adusta-uil (Mniotype adusta).

Verspreiding

Zeldzaamheid

Vrij algemeen. Komt verspreid over het hele land voor. RL: kwetsbaar.

België

Vrij zeldzaam in heel Vlaanderen. Wijdverbreid, maar waargenomen in lage aantallen. In Wallonië vrij zeldzaam, maar wijdverbreid. De soort staat als Bedreigd op de Rode Lijst van Vlaanderen (Veraghtert et al. 2023).

Mondiaal

Van Spanje via West- en Midden-Europa tot in Scandinavië, naar het oosten via de gematigde zone tot de Altaj. Opgaven uit nog oostelijker gebieden hebben volgens Behounek (1992) betrekking op L. contrastata (Bryk, 1942) en op L. mongolica (Behounel, 1992). Naar het zuiden tot het Middellandse Zeegebied, Klein-Azië en de Zwarte Zee.